De avonturen van Marian

woensdag 28 mei 2008
par  Thang-Ka

10 Jaar Thang-ka

Beste vliegfanaten,

Mijn Thang ka avontuur startte juist geteld 9 jaar geleden. Wij waren de eerste Joker groep.
Let hier op het typische voer BUSKEN dat nu NOG STEEDS zijn diensten bewijst. Voor mij dus pure nostalgie als ik dat nu zie.

Wij zien elkaar nu NOG steeds verschillende malen terug, ook in België.
Als jullie mij dan toch blijven vragen naar mijn meest hilarische ervaring, moet ik zeker MEI 2OO5 vernoemen
Wij noemen ze in Thang ka ‘ de week met de pompiers’ .
Deze mannen weten nu echt op elk moment iets toe te voegen aan eender welk gesprek waarvan je de eerste uren niet meer bij komt …
De eerst volgende foto’s vertellen voldoende

Een goede raad vertel nooit aan Antwerpse brandweerlui uit welk ‘scheet’ dorp je komt, is het nu Erps-kwerps of sint niklaas.

Als anderen je tatoeage niet echt kunnen identificeren…kan je beter niet zeggen wat het zou moeten zijn…

Ik weet in alle geval niet meer wat het zou moeten zijn.
Maar wat ik me uit die week nog het beste herinner …

Het was in de late namiddag . We gingen een vlucht maken op Nosière.
De boer was met de tractor het land aan het bemesten . Op de tractor bovenaan stond werkelijk een buis die HOPEN (massa’s) stront (kaka) aan het rond sproeien was op een groot deel van landingsterrein. Vanuit de lucht had ik (Marian) daar hele maal geen erg in.
( niet gezien?) . Je kunt je voorstellen : iedereen doet zijn best om er naast te landen.
Marian daarentegen land netjes ‘te midden’ van het terrein.
Ik kan je zweren, kaka geeft geen enkele remming , het is alsof je de eerste keer op zeer glad ijs staat. Je schuift mmeetersss mee en de kaka gaat als een fontein in het rond.

Alles,… maar ook alles zit onder de stront.
Helm, sellette, kledij, alle blote lichaamsdelen o.a. mond, haar… werkelijk alles!!!!!!!

Je gaat dus met heel deze vertoning terug naar de groep en dan heb je daar de pompiers en niet te vergeten de JO. Meer woorden zijn er niet nodig zeker?
Tot in Dienne zullen ze het geschater gehoord hebben .

Vergeet het dat je op de terugweg vervoer krijgt, je stinkt immers zeven uur in de tegen wind.

Bij aankomst krijg je een welverdiend bad in de plaatselijke fontein

en dan begint het pas… Alles opkuisen!

Als je die week dan nog eens ‘s nachts in het donker naar het toilet moet en je loopt tegen de muur mag je jezelf wel kronen tot BEWONNER VAN ATLANTIS

(let op mijn neus, helemaal gezwollen en geschaafd)

1OO maal dank voor de fijne herinneringen.

MARIAN VAN HUFFEL